tag:blogger.com,1999:blog-76727042012-02-17T04:21:18.538+03:30sepandminoonoreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-13972160047620209352009-03-25T09:51:00.004+04:302009-03-25T09:52:31.927+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">بهار را صدا کنید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بیاید به سوی سردی ایام </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">و رنگ سبزبپاشد </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">به روی دشت</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چنان که این دل بی حوصله ام </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بازگرم گردداز آفتاب سرخ</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که خاکستری است جاده </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که خاکستری است دوری و افیون یاد او</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1397216004762020935?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-10681982890458601932009-03-25T09:51:00.003+04:302009-03-25T09:51:50.461+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">ذهن موزون مرا<br />به رقص<br />واداشته ای-<br />ای که افکار مرا<br />ز عقل<br />واداشته ای</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1068198289045860193?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-36706510250488860922009-03-25T09:51:00.001+04:302009-03-25T09:51:19.229+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">فلق<br />پشت پای تیرهء شب<br />که جهان را سیاه می خواندند<br />همچئ یاسی خندان<br />عطر صبح را به جهان می پاشید<br />و نسیم<br />با سرانگشت نمینِ شبنم<br />چهرهء صبح را می آراست<br />که زمین از سر شوق آه کشید<br />خواب بود آنچه جهان را آشفت<br />خواب نه<br />- کابوس بود<br />روز شد<br />خور آمد...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-3670651025048886092?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-42822057837718457582009-03-25T09:50:00.001+04:302009-03-25T09:50:46.629+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">مرا ملامتم کنید<br />و چهره ام به سیلی حماقت سیاهتان سرخ<br />- امیدِگرم و ناب من سراب<br />مرا به خنج کشیده اند<br />و حجم درد این خراب وادیِ عزیز<br />- جهان پر شکوه من در آب<br />که من هنوز زنده ام به عشق<br />زنده ام به نور<br />زنده ام ز یاد رویِ او...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-4282205783771845758?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-17237540989344242492009-03-25T09:49:00.000+04:302009-03-25T09:50:11.621+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">مرد را نگاه کن!<br />چشمهای شرم را به کودکی کجا فروخت؟<br />زن را نگاه کن!<br />دستهای گرم را ز بردگی چطور باخت؟<br />کودکان خلیده در جهانِ سرد<br />چنان رمیده از جهان کودکی<br />که چون ز بطن مادران<br />مثال سالخودگان<br />خسته از غبار راه آمدند!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1723754098934424249?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-28462648909288048732009-03-25T09:47:00.002+04:302009-03-25T09:49:12.447+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو که هستی؟<br />- که در آینه ای<br />تو که در جامه ام نشسته به جان<br />تو که هستی خیال مغلطه بار؟<br />رو مرا هم برید<br />- ز خاطرتان<br />غرق در حزنِ خلقِ روشنفکر<br />همه افکارِ حجمهء سودا<br />و جهانی که از تمامِ سکوت<br />سر برافراشته است در غوغا<br />چه کسی بود که در گوش زمان<br />نام برد این وجود را به حضور<br />که شود هست در تلاطم خلق<br />او همان سایهء لغزان به عبور<br />آه ای نور<br />تو ای روح جهان را به سجود<br />آه ای عشق<br />تو ای قدرت بی حصر و حدود<br />طرح را باز به روز و شب دهر اندازید<br />که شود بسته در شَر<br />مهمور- </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-2846264890928804873?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-75229039466762038172009-03-25T09:46:00.002+04:302009-03-25T09:48:48.060+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">گوشواره هایم می درخشند<br />از نگین یادِ تو<br />و چون طلسمی مسحور کرده اند<br />چشمانم را که نمی درخشند</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-7522903946676203817?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-51712800171367626452008-06-07T11:34:00.001+04:302008-06-07T11:43:25.191+04:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">مادر فقیر گفت<br />مرابه خانه ام ببر<br />و مرد گفت فردا<br />دختر جوان با چشمانی که نمی دانستم به کدام افق می نگرد<br />خواست<br />اینبار برایش تسبیح ببرم<br />و من چشمانم در افق دور چشمانش خیس بود<br />مرد گفت سلام<br />دست را به عشق در هوا تکاند<br />گفتیم سلام<br />آفتاب می درخشید<br />برگ درختان در تلألوء خدا<br />با نسیم در رقص<br />زندگی زیباست<br />و مرد خندید که عاشق است</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-5171280017136762645?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-10717300826725319922008-05-08T15:50:00.000+04:302008-05-08T15:51:51.460+04:30<div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">تیک تیک تیک<br />زمان گذشت<br />- دیر شد<br />تیک تاک تیک<br />زمان ز مکث سیر شد<br />زمان گذشت<br />جهان گذشت<br />عشق گرم بود<br />توان به نا رسید و<br />گرمِ عشق عکس شد<br />به مرگِ روز قبل، عزا<br />به ترسِ روز بعد، آه<br />به جهلِ روز قبل، نگاه<br />و روزِ بعد هیچ<br />فروغ گفت پرنده رفتنی است<br />بهار از پس بهار<br />...پرنده پیر شد</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1071730082672531992?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-52759492130942555492008-05-08T15:48:00.000+04:302008-05-08T15:50:14.867+04:30<div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">جهان درد را به عشق رنگ می زند<br />سکوت محض را به دل چنگ می زند<br />نوای روح را به صور می دمد که رَشک<br />مسیر را جدا رَوَد به سوی رودِ اشک<br />نبیندت میان چهره های آشنا<br />نخواندت به هر نفس به ناروا<br />نیابدت چنان جدا که چون غریبه ای<br />نخواهدت بسان کوچ شهرهای دورِ ناکجا<br />چنانکه هیچ کس شناس نیست بر کلامِ او<br />نیابد و نیاوَرَد ز حجم دردِ جانِ او بَرَت صلا<br />نبیندت، نخواهدت، نیابدت که رفته است<br />او به چشم و دل ز هجرِ تو سکوت پیشه کرده است</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-5275949213094255549?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-6500315228507226622008-01-29T10:18:00.000+03:302008-01-29T10:24:15.875+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">عشق را مدت نا معلومیست<br />که چنان آینه بر دیوار آویخته ام<br />و سحرگاه که بر می خیزم<br />اولین صورت خندان<br />- که مرا می خواند <br />خودِ من هستم در ساکتِ قاب </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"> </div></span><div align="right"><span style="font-size:130%;">روز را بر سر پیکار همین عمر دو روز<br />در تمنای جهانی بهتر<br />در چکاچک<br />نفس و عمر و دقایق در جنگ<br />- که مرا می راند <br />و به شب شعبده کذب سراب<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;">خیره در عمق نگاهم با عشق </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که اگر بی کسم از خود دارد<br />نفسم مغلوب است<br />و همان اندکی از عمر امانت<br />- که مرا می ماند <br />سنگ در برکه شود نقش بر آب<br /></div></span><div align="right"><span style="font-size:130%;">آرزو می کنم و چشم به روی رخ خود می بندم<br />با نم اشک برای بدن رنجورم<br />آسمان دل پر امیدم<br />شسته زنگار تناقض را بر آینه زندگیم<br />- و مرا می بارد <br />نه دلی ریش و نه افکار خراب</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="right"><br />آنچه در روح لطیف رویا می خواهم<br />پیش چشمم نقش می بندد و جان می گیرد<br />تن و جانم به سلامت هستند<br />و جهان روشن و تقدیر به کام<br />همچو بذر نوری است<br />- که مرا می کارد <br />چو نگینی است رخشیده و ناب<br /></div><div align="right">چشم بگشوده و از عالم افکار برون می آیم<br />و چنانم که از این عشق به خود می لرزم<br />که جهان نام مرا برد به لب<br />و همان طعم خوش زندگی شیرین است<br />- که مرا می خواند<br />من بد مست و همه عمرِ شراب </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-650031522850722662?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-13400414225144252812007-11-12T18:36:00.000+03:302008-01-21T14:29:07.552+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">با تو هستم !<br />بارِ افکارِ تلاطم زده نا آرام!<br />ای خطر کردنِ شیرینِ خیال<br />با توام ای بت خارا<br />تیشه از اصل شکست<br />نشکستی تو<br />- تمنای محال!<br /><br />روح من<br />دردِ تو را چون مِیِ خوش می نوشید<br />و ز فردایِ خرابِ شبِ مستی<br />نهراسیده و لب پس نکشید<br />آن صراحیِ تبِ زهرآگین<br />که مرا گشت شب مستی و درد سحری<br />بر مرامم شده است چون آئین<br /><br />حد زند عقل مرا بر سر شربِ بی حَد<br />چه کنم<br />درد تو از آن بیش است<br />آنچنان کز طرب حد به تنم<br />دل عقل<br />از دل بی عقل تنم بس ریش است<br /><br />وه چه کوته فکر است<br />عقلِ زر کز دل سیمین نالید<br />و خیالِ خامی است<br />که محک را به تن نقره دل می سایید<br /><br />رشته درد ز هم رَست و ز حد هم بگذشت<br />رنج کز سر گذرد هستیِ خود را بازد<br />چهره ام را نگهی کن که به لبخند نشست<br />وانگهی روح من از آن سرِ رویای توداشت<br />که رها شد و چنان شد که دو کتف زر و سیمین را بست<br /><br />فارغ از هر سَحَرِ درد که خواهد آمد<br />سِحرِ این عادت بی حَصر تپد در دل من<br />و رها از سرِ ترکِ چو توئی<br />ساقی ام را پر کن<br />که منم مست و برقصم به نوایش سر و تن </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1340041422514425281?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-17884505297696309392007-09-07T09:36:00.000+03:302008-01-21T14:30:59.335+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">ای گل کوچک من<br />روح زندگی<br />ای فرشته کوچک<br />ای رخ ماه<br /><br />ای پاک<br />ای برگ گل لطف الهی<br />که رقصیده ای<br />نرم از عالم بالا<br />به روی خاک<br /><br />خوش آمده ای خوش<br />عزیز من<br /><br />ای پریِ کوچکِ گلهای باغ عشق!<br />تمام روز خوش ممکن جهان<br />تمام عشق و نور و گرمی و امید<br />تمام لحظه های ناب روان<br />ارزانیت به عشق<br /><br />قلبهامان بتپد در امید روز خوشت<br />زندگی هدیده ماست به تو<br />روز آفتابی عشق و تلاش<br />در انتظار توست<br /><br />سلامت باشی ای گل خوش رو<br />عزیز من</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-1788450529769630939?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-2296818985426518832007-09-05T23:28:00.000+03:302008-01-21T14:31:48.664+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">ای خاطراتِ دور<br />ای روز دورِ شادی و سرمستی قدیم<br />آه ای جهان آفتابی من<br />آه عشق من<br />یادت به خیر در قفس سینه می تپد<br /><br />آن روزهای دور<br />آن لحظه های شاد<br />در شوقِ تب بوسه می گذشت<br />وان روزهای گرم<br />که با دوری ما نرم می گسست<br /><br />من واقفم به حجم حباب نبودنت<br />آگاه از ندای تب قلب شیفته<br />یاد آورم آن روز های دور<br />هرچند طرح عاشقی از دل گریخته<br />آه ای دمِ بی بازدم<br />آه!<br />عشق من...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-229681898542651883?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-69771545989013897512007-09-05T23:27:00.000+03:302008-01-21T14:32:44.272+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">وای بر روز غبارآلودی<br />که ز افکار پریشان گَرد بر چهره خور افشانند<br />و ز تنهایی آن روح<br />که از درد به خود می پیچد<br />چهره می گردانند<br /><br />من نمی دانستم<br />که پس پرده شب هم راهی است<br />و ز ناباوریِ ماست که می پیماید<br />آن مسافر<br />که سحرگاه آمد<br />خبر از صعبی این راه آورد<br /><br />آن مسافر می گفت<br />نفسِ روز و شبِ ماست<br />که دم و بازدم است<br />نور و تاریکی در بطن اهورایی<br />می رقصاند<br />گردش دور سپهر از سرِ این آمد و شد<br />جسم را<br />چون نفس موج تن ساحل را<br />شسته می فرساید<br />و جلا میدهد آن روح روان را هربار<br /><br />ولی تنهایی آن روح<br />که از درد به خود می پیچید<br />موج کوبنده جان را سد بود<br />و نفهمید که نادیدن این جوهر درد<br />روح را آن نه جلا داد<br />که بس میفرسود<br /><br />من فریاد زدم<br />و به آواز بلند<br />نام او را خواندم<br />و به او<br />قصه راهِ شب و جانِ سحر را گفتم<br />ولی آن روح که تنهایی خود را<br />غرق در سایه شک می نوشید<br />ننیوشید<br />که مسافر ز شبِ راه چه گفت<br />و گذشت<br />و شد آن روز غبارآلودی<br />که ز افکار پریشان گَرد بر چهره خور می افشاند<br />و ز تنهایی آن روح<br />که از درد به خود می پیچد<br />چهره ام می گرداند </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-6977154598901389751?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-44595492443556389702007-08-29T20:39:00.000+03:302008-01-21T14:34:13.889+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">نیمه شب تردید چون گربه به در پنجه کشید<br />در تمنای صدایی که پراند خواب از چشم اتاق<br />بی تسلای درخشان چراغی روشن<br />از پس پرده شک باد وزید<br />پنجره عریان شد<br />قلب ساعت لرزید<br />عقربه خشکش زد<br />چکه آب آینده نگر شد<br />-نچکید<br />و سکوت<br />آنچنان سنگین شد<br />که تن شیشه شب را به ترک می آراست<br /><br />سایه لغزید بر سینه دیوار سیاه<br />تیرگی چون بوف آرام لب بام نشست<br />و نفسهای عمیق باد تن تب دار جهان را میخواند<br /><br />زن<br />آرام تنفس می کرد<br />غرق در رویا در آن بستر تنهای سپید<br />چهره اش غرق به گیسوی سیاه<br />وسوسه چون بوی شیرینی فضای تیره را می آکند<br /><br />مرغ شب در دوردست شب فغان سرمی داد<br />لرزه بر اندام شب می افکند<br />چون عجوزی سایه ها می لرزید<br />آن شب تاریک را انگار پایانی نبود<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-4459549244355638970?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-47744158401403751822007-07-05T18:39:00.000+03:302008-01-21T14:34:49.458+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">پس تنها ترین اوقات تنهایی<br />و در عمق تلاطمهای تاریک<br />که دلتنگم و در افکار خود غرق<br />تو می آیی<br />و می تابد فروزان خور نورانی<br />به من از عالم شرق<br /><br />درخشان می کند روز و شبم را<br />پس آن مرزهای قرمز جهل<br />صلایی مهربانانه<br />مرا بر خویش می خواند<br />و من گیج و خموشم<br />به دور از حجمه افسونگر عقل<br /><br />جهانم در قبول مرز ممنوع<br />پس تردید از آینده<br />- لغزید<br />خطوط قرمز محدوده هایش<br />نبسته راه این کشف<br />اگرچه قلب من از چرخشِ تقدیر<br />- ترسید<br /><br />نمی ترسم<br />نمی خواهم که از این زهر من نوشم<br />نمی طابم<br />که در آغوش نور عشق<br />پس شک، جبهء تاریک غم پوشم<br /><br />به ایمانم و افکارم و احساس<br />درِ تقدیر نا فرجام بستم<br />به ایمان تاجی از نور<br />به عشقم عنخ دردست<br />میان حلقه یکتا نشسته<br />کُشتی ام را بهر این تقدیر بستم<br /><br />جهانم دشتی از نور<br />اگرچه گاه طوفانی و سرد است<br />دل و روحم به رنج عشق پر شور<br />بیا بنگر چگونه می رسد روز از پس شبهای بی اختر<br />که اینست قصهء تکراریِ دلهای مسرور<br />همان دلهای پر امید<br />که می دانند راز زخمه تنهایی غم را<br />و با چشمان خود دیدند<br />شکوفا گشتن گلهای یخ را درشب سرما<br /><br />بدان ای همره این راه تقدیر<br />که سرگرم تو است این روح پر شور<br />و مست است و به آهنگ تو رقصد<br />شفا می یابد این دریای آرام<br />جهانم در پس طوفان اندوه<br />چو خورشیدی درخشان گرم خندد<br /><br />تو ای امید روز نو<br />که از دور زمان همراه من گشتی<br />تو که چون من<br />نشسته در فلک بر چرخ آن گشتی<br />بنامم ای عزیز دل<br />درآن اوقات سرد روز دشوارت<br />در آن تنها ترین اوقات، تنهایی<br />همان سان نامبر منرا<br />که از شور وجودم<br />لحظه های شادی و سرمستی ات را باز می یابی </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-4774415840140375182?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-87974638448096261152007-06-02T21:18:00.000+03:302008-01-21T14:35:21.477+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">مرا با ادعای عاشقی از دور می خوانی<br />مرا، این خسته تر از هر تن خسته<br />در آن آشوب قلب و ذهن<br />که از شکِ تنیده در پس احساس<br />پر و بال دل رنجور من بسته<br /><br />در آن هنگامهء افسوس ازهمراهی بی عشق<br />و آن اوقات بی رویای تنهایی<br />چو گلهای بهاری نرم بشکفتی<br />ولی تا روز نو بس روز ها ماندست<br />زمان باید که با حکمش<br />دلم را زر کند از کیمیای تو<br />اگرچه قلب من از پیش<br />درس عاشقی خواندست<br /><br />نخواه از من که از احساس واگویم<br />که ترس از بازی تقدیر<br />مرا با تیشه تقصیر می ساید<br />و من در اوج این احساس<br />پی کوه عظیمی از شک و تردید<br />دلم هر لحظه پر خواهش<br />توان خود به این احساس می بازد<br />و از این وادی تنهایی و آرام<br />جهانی پر تب و جنجال می سازد<br /><br />مرا امید روز عاشقی دادی<br />ولی آن روزها بس دور می مانند<br />اگر این دل ببازد نرد<br />که می داند که آن فردا<br />کدامین وادی احساس را تصویر خواهد کرد؟<br /><br />اگر احساس من تا روز دیگر اینچنین ماند<br />اگر احساس تو تا روز دیدارم مرا خواهد<br />اگر این ترس از آینده مبهم مرا راند<br />اگر این ترس از تقدیر تکراری تو را خواند<br />اگر تنها اگر تو آن کسی باشی<br />که عشقش قسمت من هست و خواهد بود<br />جهانت را به عشقم رنگ خواهم کرد<br />وهمچون روز شادی آفتابی گرم خواهم بود<br /><br />توبگذار این شب طولانی تردید<br />که چون برف زمستان سرد و نمناک است<br />سپارد جای خود را بر گل خورشید<br />زمان را بر گل نشکفته اهدا کن<br />مثال غنچه های عشق و این دوری<br />شراب کهنه و انگور بر تاک است<br />مرا در سایه احساس ناب خویش پیداکن<br /><br />زمان خواهد گذشت<br />یا خواه یا نا خواه<br />و تو روز نوی فردا به دیدار جهانم<br />چشم بگشایی<br />و خواهی دید<br />خورشید دل من را<br />و آن آبی بی مانند که هرگز آنچنان آبی نخواهی دید<br />اگر آن روز هم از عاشقی گفتی<br />اگر شاهد به مروارید احساسی شوم آنروز<br />که در دریای تقدیرم به جِدسٌفتی<br />اگر ها و اگر تنها اگر آن روز نوروزی<br />تو نامم خواندی و شک از دلم رٌفتی<br />تن و جانم<br />همه افکار و احساسم<br />تمام آنچه از من هست و خواهد ماند<br />از آن توست آن هنگام<br />که روز جشن آغازین<br />دلم چون بلبل مستی بر گلهای این احساس</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">خواهد خواند </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-8797463844809626115?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-21279168484052640672007-03-20T21:23:00.000+03:302008-01-21T14:36:43.698+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">روزی نوست<br />جهان تازه شده است<br />و من در آغاز این زندگی دوباره<br />قلبم شکوفا می شود<br />خداوندگارم<br />مرا می بیند و صدایم را می شنود<br />می دانم این را<br />زیرا سلامتم داشت و عشقم را پاسخ گفت<br />گرمای این احساس ناب<br />ارزانی آنکه قدر دانست<br />چه این چشمه ای است<br />که هر چه از آن برداری پرآبتر می شود<br />برکتش به عشقی است که داد و ستد می شود<br />چه نعمتی است خدایا سپاس<br />روحم شاد<br />قلبم مست و جسمم تازه شده است<br />سه رشته نور طلائی تراویده<br />و طنابهای عشق تنیده شده اند<br />آسمان و زمین گرم معاشقه اند<br />بهار فردا زاییده می شود<br />این گرما هم از تپش عاشقانه آنهاست<br />گرمایی که شکوفه ها را می شکوفاند<br />و مرا دوباره دیوانه می کند</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-2127916848405264067?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1170333120555824492007-02-01T15:55:00.000+03:302008-01-21T14:37:22.113+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">من نمی دانستم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">آنچه بر او بگذشت</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">در زمانی مبهم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">و در آن هنگامی</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که جهان ساکن شد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">و همان لحظه رخوت از عشق</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که پس بطن زمان</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">عشق چون بذر گلی</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">ظاهر و باطن شد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">ولی آن ترس ز احساس جدید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">همه افکار تنیده در غم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">جفت همزاد به بطن زروان</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">زجهان تردید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">در بر کالبدش روح دمید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">پس از آن سایه و نور</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بر هم زاده شدند</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">عشق در ترس خزید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">روز در تاریکی</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">لعن بر ترس و حذر</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که توان عشق را در دل تو می کاهد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">اگر آن موج زکوبیدن خود می ترسید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">آب راکد می شد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">دختران دریا</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">می مردند</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">آنچنان بود که دو بازوی زمان</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">برخلاف می چرخید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">من نمی ترسم از روز پسین</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">و نه بگریزم از لحظه عشق</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که نمی دانم فردای کنون</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">سهم من چیست</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">کجایم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چیستم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">مستم امروز ز سحر هستی</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">که اگر عشق نباشد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">نیستم</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-117033312055582449?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1168617305989841062007-01-12T19:23:00.000+03:302008-01-21T14:38:16.760+03:30<div align="right"><span style="font-size:130%;">افکار و ذهن مغلطه بازم<br />به سان مار<br />از پوسته سخت و کهنه جامه می درد<br />این زجر کشف زندگی<br />در جامه ای جدید<br />از دهر با بهای نَفَس<br />درس می خرد<br /><br />در پیچ جاده ای که به تاریخ می رسید<br />یک دوست مرده است<br />در پاسخ به مرگ<br />تردید کرده است<br />دست از جهان و هرچه در آن بود شسته است<br /><br />چون نبض مرگ<br />می تپد این لحظه کنون<br />من ناامید نیستم از زندگی ولی<br />در چشم مرگ ذل زده<br />از دام جسته ام<br /><br />هربازدم که در دم بعدی غریق گشت<br />یک لحظه مرا بیشتر به مرگ خوانده است<br />در جستجوی آنچه که در لحظه جستنی است<br />بی ترس روز بعد<br />بی شک به آنچه بود و نبودش نگفتنی است<br />معنای زندگی<br />مفهوم روزمرگی هر تنفس است<br /><br />بنگر چگونه جای قدمهای لحظه ها<br />بر چهره یکایک ما<br />نقش بسته است<br />با هر نفس قدم به قدم جان ستانده است<br /><br /><br />این دهر بهر چیست؟<br />بحر غریق خوارِ پر از جنگ و فقر و ترس<br />آن فرّه بهی دراین زمان<br />از بهر چی و کیست؟<br />مغروق عمق ذهن پر آشوب گشته ام<br />در چمبره اش جز خیال نیست<br />این لحظه زندگی است<br />این دم و بازدم<br />اما<br />یک روز آفتابی یا سرد و بی فروغ<br />یک مرغ ز کنج قفسی نرم می پرد<br />آهسته تر ز نبض نفسهای زندگی<br />با پنجه نرمش<br />-مرگ<br />در می زند... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-116861730598984106?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1166438701177094772006-12-18T14:08:00.001+03:302006-12-18T14:15:01.180+03:30<div align="right">زندگی درس عجیبی است</div><div align="right">که مجبور به آموختنیم</div><div align="right">لحظه ها درپی هم می تازند</div><div align="right">روزها و فصلها می گذرند</div><div align="right">در پی گردش ایام</div><div align="right">رنگ می بازند</div><div align="right">روز دیروز شود</div><div align="right">و به هر تجربه دست می یازند</div><div align="right"> </div><div align="right">مرگ و بیماری و ترس و سرما</div><div align="right">عشق و گرمی و تلاش و امید</div><div align="right">و سپس تجربه ای تلخ دوباره آید</div><div align="right">در پسش باز رسد</div><div align="right">روز گرم فردا</div><div align="right"> </div><div align="right">این نیز می گذرد</div><div align="right">همچو هرآنچه گدشت</div><div align="right">این نیز می گذرد</div><div align="right">و بهایش همه تجربهای من و ما</div><div align="right"> </div><div align="right">اگر امروز غمینی به دلیلی گذرا</div><div align="right">واگر از چهچه مرغ دلت سرمستی</div><div align="right">درگذر از دل و فکر و احساس</div><div align="right">و به یاد داشته باش</div><div align="right">این نیز می گذرد</div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-116643870117709477?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1166438259871854962006-12-18T14:01:00.000+03:302006-12-18T14:07:39.880+03:30<div align="right">تو مرا در بر گیر</div><div align="right">و به من عشق بورز</div><div align="right">و بگو</div><div align="right">که مرا می خواهی</div><div align="right"> </div><div align="right">دوش در قاب بلور رویا</div><div align="right">خواب آغوش ترا می دیدم</div><div align="right">نور را در قلب می افروختم</div><div align="right">خوشه های مهر را </div><div align="right">شب تاریک ز خورشید دلم می چیدم</div><div align="right"> </div><div align="right">من و این محشر کبری</div><div align="right">که دل و جان مرا می تابد</div><div align="right">از عشق است</div><div align="right">گر مرا بشناسی</div><div align="right">و بدانی نفسم با نفست وابسته است</div><div align="right">ذهن پر رمز تو را می کاود</div><div align="right">و به یادم آری</div><div align="right">هر دل و هر نفس و هر آهنگ</div><div align="right">که منم آهوی وحشی که به تو رام شده</div><div align="right">یا ققنوس جوانی که زخاکستر عشق</div><div align="right">زاده شده</div><div align="right">منم آن دخترنارنج و ترنج</div><div align="right">که ترا میجوید</div><div align="right">لب به رویا تر کن</div><div align="right">آرزوهایت همه</div><div align="right">داده شده</div><div align="right"> </div><div align="right">چه کنم اهلی این درد شوی</div><div align="right">و بپیوندی با این خورشید</div><div align="right">که به نور احساس </div><div align="right">به جهانت روح خواهد بخشید</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-116643825987185496?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1165992311962418442006-12-13T10:08:00.000+03:302007-01-13T12:44:48.966+03:30<div align="right">من عاشقم هنوز</div><div align="right">قلبم درون قالب بدن</div><div align="right">گرم است و پر فروز</div><div align="right">رنجش کمک نی است</div><div align="right">سخت است و سینه سوز</div><div align="right">اما به عشق اوست </div><div align="right">این گفته ها به شعر</div><div align="right">این جمله ها به مهر</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">ای مرد محکم و عجیب و گیج</div><div align="right">من راست با توگفتگو کنون</div><div align="right">از این صفات درهم و برهم که در تو است</div><div align="right">دادم کمند این دل پرخون به صد جنون</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">من را چکار با دل پر ماجرا دگر؟</div><div align="right">آه، خسته ام ز درد عاشفی؛ عزیز من</div><div align="right">زین تاب و تب بکاه</div><div align="right">با من بمان </div><div align="right">تو ای که به عشقت شدم فسون</div><div align="right">در انتظار وصل توام من به چنگ و آه</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">آغوش پر حرارت من سهم عشق توست</div><div align="right">چون موج تو را سخت در آغوش می کشم</div><div align="right">آن وقت ترا غرق کنم در وجود خود</div><div align="right">جام شراب عشق تو لاجرعه سر کشم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-116599231196241844?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1153853416258874662006-07-25T22:18:00.000+03:302006-07-25T22:20:16.306+03:30<div align="right">تو ای انسان<br />که بر مخلوق عالم<br />اشرفی داری<br />و بر تخت سلیمانی<br />به خوب و بد<br />به افواه جهان بس برتری داری<br /><br />نگه کن بر تنت<br />بر روح و بر جانت<br /><br />خداوندا<br />منِ انسان<br />عجب صبر و توان بخششی دارد<br />عجب این روح پر دردش<br />توان رنجشی دارد<br />بزن بر تخته قالب<br />که این چوبینه پیکر<br />سریع فرسایش دارد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-115385341625887466?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1150952607412831342006-06-22T08:31:00.000+03:302006-06-22T08:51:43.980+03:30<div align="right">من از آن خنده شادی<br />که دری بود برایت<br />جهت بال سفر بگشودن<br />گریانم<br />آه از این افعی دلپیچه<br />که در چنبره احشائم می پیچد<br /><br />چهره ات هر نفس<br />آئینه افکار من است<br />و من گیج از این سرعت ایام<br />بدون تو بسی حیرانم<br /><br />روزها می گذرند<br />خنده ها باز صلا می یابند<br />زندگی گربه بی احساسیست<br />که به دست همه چنگی زده است<br />من ازاین بی خبری نالانم<br /><br />کاش یکبار به رویاهایم<br />تو سفر می کردی<br />با صدای خوبت<br />باز از هرچه سخن می گفتی<br />و تمام شب را<br />غرق در سرخوشی سابقمان<br />فارغ از هر غم و اندوه<br />سحر می کردی<br /><br />تو بگو من چه کنم با دل تنگ<br />چه کنم با آن سنگ<br />که سر و افسر زیبایت را<br />از من و ما بگرفت<br /><br />هر نسیمی که میان برگها می پیچد<br />بوی عطر هر گل<br />خنکای سحری در خرداد<br />همه از یاد تو آرند خبر<br /><br />دلم از قهقه ها می لرزد<br />پس هر روز شبی است<br />بعد هر شب هم روز<br />دلم از این دورها می ترسد<br />پس آن روز سپید و روشن<br />که تو از امیدها می گفتی<br />چه کسی می دانست<br />که شب تاریکی<br />پشت آن پرده اسرار<br />چنان می رقصد<br /><br />بغض را از چشم<br />با اشک رها می سازم<br />خویش را روز به صد<br />زین ترسها می بازم<br /><br />ولی امیدم هست<br />به جهانی دیگر<br />که تو را باز به شادی<br />غرق در نور در آغوش کشم<br /><br />وه چه امید عزیزی است<br />که باز<br />خنده ای سربدهی<br />و صدایم کنی و یار شویم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-115095260741283134?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1150696936036983182006-06-19T09:31:00.000+03:302006-06-19T09:32:16.046+03:30<p align="right">ما<br />اندوهگين در جامه شب<br />پس روز خموش رفتنت<br />تنها<br />وانهاده<br />ز درد تنگی دل<br />اشکها ريزيم<br /><br />گل خندان رويت را<br />چو بذر نور در اين بستر خاموش می کاريم<br />و روح پر فتوحت را<br />به دست نور داده<br />از اين دوری به آه و اشک می ناليم<br /><br />تو در نوری<br />و می دانی<br />که يادت تا ابد با ماست<br />عزيزي، عشقي، زيبايی<br />نگينی<br />دوستت داريم<br />تو در آغوش نور آرام و بالا باش<br />که ما تا روز ديدار دوباره<br />تو را در روح و دل<br /> هر دو نگهداريم</p><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-115069693603698318?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1138254203557207792006-01-26T09:13:00.000+03:302006-01-26T09:13:23.556+03:30<p align="right">هوا سرد است<br />اکنون<br />بهمن است اینجا<br />و من افسرده تر از هر گیاه سبز<br />به خود امید روز نو<br />نه می بینم<br />نه از این سوز و برف و یخ<br />خبرهای دگر دارم<br />وجودم زین غم جانکاه<br />نمناک است<br />نه روز روشن امید<br />گرمی بخش دسنانم<br />نه معشوقی که همراهم<br />مرا جام دگر از زهر<br />سرم سنگین شده از حرف بی بنیان<br />سراسر حجمی از افکار بیهوده<br />کجا؟<br />همراه این راهم<br />کجا؟<br />راه امیدی که بپیمایم<br />تنفر روبروی عشق<br />تو را ای زندگی<br />اینسان نمی تابم<br />مرا جامی دگر پر کن<br />ولی تاریکی و نمناکی ات را<br />برکش از روحم<br />تو را آنسنان که بودی<br />گرم و شادی بخش می خواهم<br />زلال روح<br />در جسمم<br />به یخبندان رسیده<br />در پی این زمهریر سرد<br />و اضمحلال جسم تنگ و و نالانم<br />بسی نزدیک می ماند<br />بیا ای همره بی خوابی و دردم<br />نجاتم بخش زین راه پر آشوب بلند شب<br />مرا دریاب<br />کز وحشت<br />تن و جان<br />من همه سردم<br />تو ای امید فردای دوباره<br />عشق بی مانند<br />تو ای گرمای عشق زندگی<br />بر من<br />بتاب و گرم کن این دستهای خسته و تنها<br />بتاب و ذوب کن قندیلهای روح و جسمم را<br />که شاید باز روزی<br />یا شبی<br />چون این شب بهمن<br />مرا زین حبس در تاریکی مطلق<br />نجاتی چون شب یلدا رسد<br />خورشید<br />بتابد بر جهان من</p><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-113825420355720779?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1137934016614083112006-01-22T16:16:00.000+03:302006-01-22T16:16:56.616+03:30<div align="right">شايد عشق من به خودم بيشتر است<br />تا احساسي كه به تو دارم<br />زيرا مي خواهم تو هم مانند من باشي<br /><br />اگر اوضاع بلعكس بود<br />اين من بودم<br />كه مذبوحانه تلاش مي كردم<br />براي تو بودن</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-113793401661408311?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1137933903040024892006-01-22T16:14:00.001+03:302006-01-22T16:15:03.040+03:30<div align="right">من اگر مفقودم<br />تو ولي پيدايي<br /><br />به تمام دردهاي گذرانم سوگند<br />اين نيز مي گذرد<br /><br />چه اهميتي دارد<br />اگر آغوش من امروز به زهر آغشتست<br />جانم اما سخت سرگرم به عشق ورزيدن<br />با تن و ذهن<br />يکي مي گردد<br /><br />روز ديگر<br />اين روح<br />پي تابيدن خورشيد<br />به حياتم نور خواهد بخشيد<br />و تو در آغوشم<br />سالم و سرخوش و شاد<br />گرمتر خواهي بود</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-113793390304002489?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1137933773782860272006-01-22T16:11:00.000+03:302006-01-22T16:18:58.996+03:30<p align="right">برگهاي سبزي که در بهار خزان کردند<br />مرا به سکوت غريبي کشاندند<br />که تنهاترينم کرد<br />ريشه هاي درخت از اعماق خاک زهر مي نوشيدند<br />که شفا يابند<br />آب جويبار، قطره قطره مي چکيد<br />و من<br />در ميان دشت سبز<br />زير سايه درخت بي رمق<br />غرق يک مراقبه به عمق خواب مرگ<br />منتظر<br />اين درخت در زمان برگريزان<br />دوباره سبز خواهد شد<br />و جوي، باز با خروش خواهد گذشت<br />زندگي اين عجيب جريان است</p><p align="right">كه با من و بدون من زيباست</p><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-113793377378286027?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1107896232044638062005-02-09T01:25:00.000+03:302005-02-09T00:27:12.043+03:30<div align="right">منم آنکس که طرحی نو <br />به دهر جان خود انداخت <br />فلک را سقف بشکست و <br />دلش را در شراب درد خود پرداخت <br /> <br />همانم، آنکه بی ترديد <br />زده گل بر جمال روز بی حسنش <br />گرفته شادمانی را زکام غم <br />گل افشان عمرش را <br />بداده پيشکش در ساغر و <br />از دهر <br />گرفته روح جام جم <br /> <br />نمی گويم که شور پرشرار بوسه عشقی <br />و يا که مستی طعم شرابی گس <br />گناه جامهء انسانيم شست است <br />مرا اين روح پر شور و <br />دو چشم ژاله باری بس <br /> <br />در اين جريان پربلوای بی سامان <br />نمی خواهم فقط روحی وزان باشم <br />نمی تابم تنم را ساکنی ياغی <br />به عمر و تندرستی و روان باشم <br /> <br />نميبينم که در خود عاشقی آرام <br />روان در سيل اين تکرار انسانی <br />يکی چون سايه ای لغزان و بی بنياد <br />مراهم رج زند دنيا <br />و من در دوره تکرار صدگانها يکان باشم <br /> <br />در آن وادی بی مانند <br />که باورکردنی بودند <br />کفش آهنين و ديو <br />منم انسانی از رويای بيداری <br />همان رويای پر رمزی <br />که انسانها حيات خويش می دانند <br />در آن دنيا برای خود <br />امير مُلک پندارم <br />و نقش ماه بر پيشانی ام دارم <br />همانم من که روز و شب <br />پی اثبات طعم زندگی در اوج هر تصميم <br />دمادم هر نفس درگير تکرارم <br />جهان و يکسره قانون خشک زندگی امروز <br />نمی ارزد نفس را هيچ <br />که من در اوج رويای لطيف خويش بيدارم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110789623204463806?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1105652303925673272005-01-14T00:41:00.000+03:302005-02-05T00:16:11.990+03:30<div align="right">ما را به تماشا می خوانند <br />فصلها <br />روزهايی که پس از هم رفتند <br />رنگهايی که به هم تبديل گشتند و <br />...گذشت <br />هر روزی که امروز بود <br /> <br />امروز <br />اين روز <br />همين لحظه پر سرعتِ هردم گذرا <br />رفته است و همين هم رفته است <br /> <br />فردا که نمی دانم <br />!آبستن چيست <br />که برای همه ما <br />شب دارد و روز <br />با سهمی برای هريک <br />گاهی اين بيش٬ گاه آن بیشترک <br />آيا مرا به خود راه خواهد داد؟ <br /> <br />نمی دانم <br />چه کسی اطمينان دارد؟ <br /> <br />ولی اين لحظه به نام من و <br />هر زندهء شاکر ؛− <br />به نفس داشتن و بودن <br />−چه سياه و چه سپيد <br />مال من است <br /> <br />چه اهميتی دارد </div><div align="right">ترس از فردا <br />اگر زنده نباشيم به ديدار جهان <br />باز هم روزها می گذرند <br />...باز هم فصلها می گذرند</div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110565230392567327?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1103842403791661142004-12-24T02:16:00.000+03:302004-12-24T02:26:34.630+03:30<div align="right">به روزی می انديشم <br />که دوستش داشتم <br />او را <br />که نمی دانم چندساله بودم <br />دوستش داشتم <br />و می پنداشتم احساسم <br />تا روز مرگ با من خواهد ماند <br />که نماند <br /> <br />به روزی می انديشم <br />که در آغوشم گرفت <br />او <br />و بارديگر عاشق بودم <br />و می پنداشتم اين گرما <br />شيرين ترين احساس ابدی است <br />که نبود <br /> <br />به روزی می انديشم <br />که نوش داروی سحرآميز عشقم <br />در بلور احساس شکست و هدر رفت <br />و می پنداشتم <br />چه کسی خواهد بود؟ <br />او که بدون اسب خواهد آمد <br />و مرا که در بلندترين اتاق قلعه حبس نيستم <br />به خود فرا خواهد خواند! <br /> <br />و به روزی می انديشم <br />که گرمای آغوش عشق <br />سينه ام را گرم کرد <br />و اينبار <br />می دانستم که يار <br />تا ابد خواهد ماند <br />زيرا اين <br />چيزی نيست جز جريان ساده عاشقی <br />و اينبار وسيله است که هدف را می سازد <br />اسباب <br />آنچه هويت می بازد و رنگ به رنگ می شود <br />چه اهميتی دارد <br /> <br />به روزی می انديشم که عاشم، معشوقم ، عشقم <br />...که هستم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110384240379166114?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1103841433191331792004-12-24T02:05:00.000+03:302004-12-24T02:50:23.266+03:30<p align="right">ريشه هايم تا عمق خاک سر می خورد <br />و شاخه هايم تا اوج آسمان <br />بدنم جهان تازه ای بود <br />که با موهبتی آشنا می شد <br />و عشق <br />از کف دستهايم به بيرون می پاشيد <br />و من رها شده از من <br />مراقبه ای می گذراندم <br />به عظمت جشنی بر پا تا ابدالی الاباد <br /> <br />در اعماق احساسات ناشناخته ام <br />آنجا که مرز ترس و عشق مبهم است <br />و آنجا که دلتنگی و اميد در جنگند <br />هرلحظه آبستن احوالات جديدی هستم <br />که هربار خود هم با آنها زاده می شوم <br />از نو <br />نو به نو <br />مثل آبشاری <br />مثل درختی <br />و همچون عاشقی <br />مستاصل از تصميم <br />ترسيده از فردا <br /> <br />ولی جريان خنک و گرم <br />از عمق خاک تا اوج سپهر <br />در قلبم چنان در هم غلتيده اند <br />که دو دلداده پس از مدتها دوری <br />و از ارتعاش عاشقانه آنها <br />ذره ذره وجودم مرتعش از نور <br />می جوشد و <br />به مانند رگی سرخ <br />اين جريان گرم را به پيش می برد <br />تا بتپد <br /> <br />ای جريان عظيم تمام عيار <br />مرا در خود ببلع <br />که جزئی از تو باشم <br />برای عشق ورزيدن و عشق دادن <br />برای گرم شدن <br />و برای زنده بودن</p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110384143319133179?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1101940340933165552004-12-02T02:00:00.000+03:302004-12-02T02:02:20.933+03:30<p align="right">شب است اينجا و طوفان است و باران <br />منم تنها و بی خواب <br />سرم پر از هوای خاطراتم <br />دلم پر از شک و آشوب و بی تاب <br /> <br />نفسهايم به سردی می نشينند <br />به روی شيشهء تاريک و نمناک <br />نمی دانم کسی در پشت در فرياد می کرد؟ <br />به در کوبيد؟ <br />يا من را صدا کرد؟ <br />صدای تندر و باران و باد است٬ <br />و يا افکار من بود <br />که نامم را چنين واضح <br />به آواز کلامش کرد پژواک <br /> <br />دلم تنگ است و اين سختی به پيش است <br />سرم گرم است و از اميد روشن <br />و فردا <br />باز هم اين آسمان آبی و آرام <br />!چنانکه هرگزش اينسان نبودست <br />همانند جهان مغز و قلبم <br />... زمان ازدواج گرگ و ميش است</p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110194034093316555?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1101852021454358122004-12-01T01:25:00.001+03:302005-01-15T03:00:58.753+03:30<div align="right">چه کسی می گويد تنها حشرات و برخی خزندگان پوست می اندازند؟ <br />من انسانی هستم که بارها پوسته قديمی را شکافته و از نو متولد شده <br />من ققنوسم <br />من منم فارغ از من و گلاويز من <br />وه که چه شيرين است از نو چشم گشودن</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110185202145435812?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1100901355328900972004-11-20T01:17:00.000+03:302004-11-20T01:25:55.330+03:30<div align="right">خزر زيبا <br />خزر خاکستری رنگ بی رحم <br />رازهايی که در خود بلعيده ای <br />به ترفند سرانگشتی برگردان <br />يادت بيايد آن پشيمانی از <br />نوشيدن بيش از حد را <br />من کنارت بودم و در آغوشم بودی <br />نترس <br />رازهايی که فرو داده ای فرياد کن <br />من تو را می بينم <br />و خودم را که چقدر معصومم <br />و چقدر شيفته و ساده و مست <br /> <br />خزر زيبا <br />ای خزر کهن <br />نوشته های من را که بر ساحلت ليسيدی <br />مزه مزه کن <br />ترش بود با شيرين؟ تلخ بود يا بی طعم؟ <br />عشق بودعشق٬ همه <br />به همان بی طعمی و همان خوش طعمی <br />که نمی دانستم <br />طعم يک بوسهء پر احساس است <br /> <br />خزر آشوب زده <br />خزر سرد مخوف <br />خزر وسوسه بار <br />برقص و اين رقص را تا هميشه ادامه بده <br />چراکه همه آن رازها را هضم کرده ای <br />و همه آن طعم ها را فراموش <br /> <br />هر روز زوجهای جديدی <br />بر ساحلت رازهای خود را به تو می خورانند <br />و توی هر روز مست <br />و تويی که هرگز <br />نخواهی فهميد <br />لذت يک جرعه شراب را <br />محرومی از درک مستی <br />آن هنگام که ”ديگری“٬ مست معشوق است <br />تو محکومی به هشياری <br /> <br />خزر زيبای من <br />خزر خاکستری بی رحم <br />رازهای جوانی مرا که در خود بلعيده ای به تو می بخشم <br />آنها را تا هميشه با خود نگهدار <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110090135532890097?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1100301099490337692004-11-13T02:40:00.000+03:302004-11-13T02:41:39.490+03:30<div align="right">بر روی تاقچه وجودم <br />قابهای کوچک و بزرگ چيده شده اند <br />به رنگهای مختلف <br />با عکسهای مختلف <br />و نسيم عشق به زندگی از <br />پنجره دلم به درون خانه وجودم وارد می شود <br />هوا آفتابی است <br />من گرمم و آرام <br />هر از چندگاهی ابرها ميآيند و <br />چند روزی طوفان است که جهانم را <br />مرطوب می کند و تيره <br /> <br />اما من <br />فردا <br />در پس روز جديد آفتابی <br />پنجره دلم را باز دوباره خواهم گشود <br />تا نسيم فرح بخش عاشقی وارد شود <br />و خاک چهره قابها را خواهم گرفت <br />و باز همه جا را آب و جارو خواهم کرد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-110030109949033769?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1099867707710250092004-11-08T02:16:00.000+03:302005-02-05T00:57:34.456+03:30<div align="right">شما ای ميکده های شب بيدار <br />مستی را فرياد نکنيد <br />منم من <br />شراب کهنه يکتايی که <br />می توانستم او را با طعم خود مست کنم <br /> <br />برويد ای زيبارويان پياله به دست <br />گيسوانتان را جای ديگر بر باد دهيد <br />منم من <br />الهه ای با گيسوان شب و چشمان شب <br />منم که می دانستم زمزمه رقص هم نفسی را <br /> <br />او را به خود مخوانيد ای دختران خداوند عشق <br />منم من <br />دختر نارنج و ترنج <br />منم که هر نيمه شب از پوسته کهنه درختی به <br />دختر زيبايی بدل می شوم تا در آغوشم تنها او را گرم کنم <br />او را <br />که از اعماق زمان به من بازگردانده شد <br />تا لختی به معشوقه گی اش مفتخر باشم <br />او که خداوند زروان به من بازگرداند <br />تا به ياد آورم تولد نور و سايه را در قلبم <br /> <br />و من زروانم که از عشق <br />اهورا را د ربطن می پرورم <br />و از ترس اهريمن را <br />در هم بپيچيد ای عشق و درد <br />ای نور و سايه <br />و در من توازنی بيافرينيد <br />سزاوار عاشقی و قدرت والای عشق ورزی <br />شما را به خود وامی گذارم <br />ساقيان سيمين بر <br />چراکه حتی اگر ونوس به ياری شما بيايد <br />باز من او را به شما نخواهم بخشيد نخواهم باخت <br />او که هرگز ديوانه ای همچون من نخواهد يافت</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109986770771025009?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1099864100230261662004-11-08T01:17:00.000+03:302004-11-08T01:18:20.230+03:30<div align="right">خواستم کنده شوم <br />از من و منهای قديمم <br />خواستم عادت من بودن من <br />ترک شود <br />دور شوم از همه تکرار عزيز <br />ولی می ترسيدم <br />از ترک روزمره گی شيرينی <br />که زندگی می خواندمش <br />و چه اعتياد مطبوعی است <br />اعتياد به من خود داشتن <br />من معتاد به من <br />عادت نامحسوسی است <br />که در آن غوطه وران <br />شاد <br />می زيستم و بی خبر از وحشت خود <br />مفتخر از نو به نو تکرار شدن <br />مسخره دوره تکرار نفس <br />لذت ساکن من بودنم از اين عمق سکون <br />و چه شيرين است اين نشئه خود بودن <br />و از پله هر روزه اين دهر فرا رفتن و <br />خوش بودن و <br />خنديدن و بودن <br />و خوابيدن و فردا شدن و <br />باز همين دور و تسلسل تا <br />مرگ <br />چه کسی پيش نهاد منجنيق کنجکاوی را پيش پای من <br />که چنين به ترک دردناک اعتيادم بکشد <br />تا شيرينی زندگی و عاشقی از رگهايم خارج شود <br />و امروز <br />در تجسم ترک آن عادت مطلوب <br />از ميان پاره های پوسته قديمی <br />متولد می شوم <br />من تازه <br />و چنين است از نو معتاد شدن <br />به جهان اينجا <br />به همين زندگی و روز و شب و اين من نو <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109986410023026166?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1097019243433301652004-10-06T03:03:00.000+03:302004-10-06T03:04:03.433+03:30<div align="right">آه انتظار <br />انتظار نامه ای از فلان امتحان <br />انتظار پاسخی از بهمان دانشگاه <br />چشم انتظار جعبه پستی جلوی خانه <br />منتظر صفحه ای نامه الکترونيکی در صندوق نامه های الکترونيکی <br />قلبم در اضطراب خبرهای از راه دور <br />گوشم در نگرانی نشنيدن احتمالی زنگ تلفن <br />وای <br />وای <br />وای <br />...از اين دوری و بی خبری بيزارم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109701924343330165?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1095443162295270662004-09-17T22:02:00.000+04:302004-09-17T22:16:02.296+04:30<div align="right">ميان خواب و بيداری <br />بر روی نيمکت چوبی نشسته ام <br />و از نوازش خنک نسيم و سايش گرم آفتاب بر پوست بدنم <br />با گوشی به آوای موجهای ليسنده ساحل <br />و نگاهی به افق دور افکار پيچاپيچم <br />به ياد نمی آورم که در کجای اين آبی بلند قرار يافته ام <br />قايقهای سفيد با دکلهای سفيد <br />بندر را مانند تخت مرتاضان هندی کرده اند <br />مرغهای ماهيخوار از دور فرياد می زنند <br />خانه های کوچک همچون لکه های سفيد ميان سبزی درختان <br />پله پله از تپه بالا رفته اند <br />آنسوی کره زمين <br />جايی که اکنون خورشيد نمی تواند ببيند <br />عزيزان من در خوابند <br />مادرم پدرم برادرم <br />دوستان و همراهانم <br />و محبوبی که شعله عشقش مدتی است به خاکستر رسيده است <br />خاکستری سرخ که گاهی با تقه ای از درون مرا به خود فرا می خواند <br />با هرنفس انگار تک تک آنها را فرياد می کنم <br />صدای موتور قايقی مرا به خود آورده است <br />!عجب جای زيبايی است سوساليتو</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109544316229527066?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1092668285823821912004-08-16T19:26:00.000+04:302004-09-18T03:46:33.213+04:30<div align="right">دوره نه ساله سوم شروع شد <br />و سكوت <br />تمام جهانم را تسخير مي كرد <br />خيره به مسير بودم و تعجب <br />ترس هميشگي ام را تبخير مي كرد <br />وه كه چه تعجب زيبايي بود <br />و چه دلهره اي <br />كه در اين راه پر از پيچ جديد <br />پسِ هر بار كه مي پيچيدم <br />چه دره و آسماني انتظارم را مي كشيد <br />و من نترسيدم <br />ايزدم قبل از شروع <br />بالهايم را گشود <br />و اين هديه زاد روز تولدم بود <br />اولين بال و پري بود كه مي گستردم <br />با نگاهي كه به راهم داشتم <br />به همان راه قديمي كه در آن گام زدم <br />ده دو و شش سال عزيز <br />روي بر گرداندم <br />بالها گستردم <br />و پريدم <br />و چه دنياي جديدي است در اين پهنه آرام و بلند <br />وه چه بادي <br />و چه كوه هاي بلندي <br />و چه همراهاني <br />در مسيري كه در آن بال زدم <br />نوك يك كوه بلند <br />با عقابي چشم در چشم شديم <br />منِ نوپا <br />او كه پر قدرت و دانايي بود <br />من شيدا <br />او كه تنها و به اين بي كسيش وابسته <br />چند روزي نگذشت <br />كه نفسهايم با عطر عقاب پر شده بود <br />من و آغاز مسير <br />و عقابي كه برايم عشقش <br />هيچ جز درد نبود <br />پر كشيدم <br />رفتم <br />و گذشتم با اشك <br />و عقابي كه نمي دانم آيا <br />ياد آن چند صباح خواهد ماند <br />زير لب مي گفتم <br />"مرا در خاطرت بسپار.." <br />روبرويم دره و كوه جديدي قد علم كردست <br />فقط بايد دو هفته بال زد <br />تنها دو هفته مانده و <br />من ماندم و <br />دو بال سفيد كه ايزدم داده </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109266828582382191?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1092668155521018512004-08-16T18:00:00.000+04:302004-08-16T19:25:55.520+04:30<div align="right">عجب جادوي بي مثلي <br />كه قلب من <br />دگر در سينه من نيست <br />كه هم دورم و هم نزديك <br />كه اين پيكر دگر گويا تن من نيست <br />كه گويا قلب و روحم داخل تن نيست <br />چه شد اين آسمان يك روزه آبي شد؟ <br />چه شد طعم زمان شيرين <br />چه شد عطر نفسهايم پر از بوي اقاقي شد؟ <br />چو ققنوسي كه بر شعله نشسته <br />آتشي آمد <br />تمام بند بند و پر پرم را سوخت <br />دوباره آمدم دنيا <br />دوباره باز كردم چشم <br />عجب دنياي پر جادوي آرامي <br />چه شيرين عشق را با سوزني زرين <br />به حجم قلب و روحم دوخت</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109266815552101851?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7672704.post-1092553702604799872004-08-15T23:07:00.000+04:302004-08-15T11:38:22.603+04:30<div align="right">من قسم می خوردم</div><div align="right">هم به عشق</div><div align="right">هم به یار</div><div align="right">هم به زیبایی دنیای عجیبی که نمی شناختمش</div><div align="right">همچو یک بره بی دغدغه</div><div align="right">_ سرمست_</div><div align="right">می جهیدم هرسو</div><div align="right">می چریدم هر سو</div><div align="right">همه جا پر بود از رنگ بهار</div><div align="right">من آرام و صبور</div><div align="right">من و آن جشن و سرور</div><div align="right">ولی یکدم یک روز</div><div align="right">باد شد طوفان شد</div><div align="right">چه کسی بود که با مشت به در می کوبید؟</div><div align="right">چه کسی بود که آمد؟</div><div align="right">چه کسی بود که رفت؟</div><div align="right">چه صدایی؟ چه صلایی؟</div><div align="right">چه هیاهوی مهیبی</div><div align="right">چه غمی</div><div align="right">و چه چیزی مانده؟</div><div align="right">من عاشق</div><div align="right">من مست</div><div align="right">من آواره دور</div><div align="right">دورتر از این چراگاه عظیم</div><div align="right">من آواره آن سبزی غربت زدگان</div><div align="right">روی در پس</div><div align="right">باد بود و بوران</div><div align="right">روی در پیش</div><div align="right">ترس بود و کوران</div><div align="right">من تنها</div><div align="right">من بی جوش و خروش</div><div align="right">چه کسی می داند</div><div align="right">شاید امروز شود روز نخست فردا</div><div align="right">چه کسی می ماند</div><div align="right">بعد ازاین کوچ بزرگ و تنها</div><div align="right">بعد از این حیرت و بی سامانی</div><div align="right">بعد از آن عشق عظیم فانی</div><div align="right">بعد از این ترک عزیزان </div><div align="right">به اشک</div><div align="right">چه کسی یاد من و عاشق من خواهد ماند</div><div align="right">بعد از این کوچ بزرگ</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7672704-109255370260479987?l=sepandminoo.blogspot.com' alt='' /></div>sepandminoonoreply@blogger.com1